Raisa Andriana to jedna z największych gwiazd muzycznych w Indonezji, w Europie praktycznie nieznana. A szkoda, bo ma piękny głos i jej piosenki mają ciekawe teksty. Raisa Andriana w przeciwieństwie do większości gwiazd muzyki w naszym kraju jest gwiazdą, bo ma talent.
Raisa Andriana ma dla mnie szczególne znaczenie. Po pierwsze uwielbiam jej głos i jej piosenki. A po drugie – to ona była impulsem, od którego zaczęła się moja miłość do Indonezji.
Nie jestem wielkim fanem muzyki pop. Uwielbiam elektroniczne brzmienia – muzykę deep house, soulful house, drumnbass, techno, o których niebawem napiszę więcej. Ale czasami lubię też muzykę pop. Ale nie polską. Nie jestem w stanie znieść bredzenia o niczym, przeplatanego jakimś tandetnym brzdąkaniem. Kiedy słyszę te wszystkie Sanah, Kwiaty Jabłoni i inne wynalazki, to rzygam uszami, słysząc tą tandetę robioną na kolanie. Rzygam oczami, kiedy widzę inne podrygujące małpy, które gołymi dupami i silikonowym biustem wywalonym na wierzch chcą zamaskować brak głosu i talentu wokalnego. A jeszcze do tego czasami przez przypadek czytam, co te wszystkie pseudo gwiazdy myślą na temat taki albo inny. Ja pie******!
Jeśli chodzi o muzykę pop, niegdyś moim numerem jeden była Leona Lewis. Jej kariera w zasadzie się zakończyła. Obecnie najbardziej cenię Raisę, bohaterkę naszego artykułu, Koreankę Taeyeon i Japonkę Ayakę. W Indonezji jest też wiele innych, ciekawych gwiazd muzyki pop. To między innymi Mahalini, młodziutka i uzdolniona Tiara Andini, lekko szalona Isyana Sarasvati czy też Marion Jola, która ma ciekawe piosenki, ale totalnie kompromituje się w trakcie występów na żywo (postękuje, co pokazuje, że jej śpiew brzmi dobrze tylko w studiu, gdzie jest pewnie wspomagany przez wiele urządzeń i pracę dźwiękowców).
Jeśli już jesteśmy przy muzyce pop. Przy czym płacze zakochany Indonezyjczyk? Zapewne przy „Kangen” Dewa 19. To klasyk. Jakoś nie mogę przetrawić oryginalnej wersji, bardziej podoba mi się cover. Tami Aulia to mistrzyni coverów.
Ja bardziej w chwilach miłosnych żali preferuję Virgoun i „Surat cinta untuk Starla” (list miłosny do Starli).
Raisa Andriana – Indonezyjska gwiazda muzyki pop
Raisa Andriana urodziła się 6 czerwca 1990 roku. W jej żyłach płynie krew Sundajska i odrobina Holenderskiej. Sundajczycy to jedna z miejscowych nacji. Zamieszkują przede wszystkim wschodnią Jawę, a ich stolicą jest Sukabumi. Są przede wszystkim rolnikami (nawet potwierdza to nazwa miasta suka bumi – lubię ziemię) i słyną z ładnych kobiet. Zgadzam się.
Raisa od najmłodszych lat przejawiała miłość do muzyki. W dodatku odziedziczyła talent wokalny po matce, która również była piosenkarką. Podobno słynną, choć przyznam szczerze, że nigdy nie znalazłem żadnego nagrania jej autorstwa. Matka Raisy niedawno zachorowała na raka.
W 2008 roku rozpoczęła się kariera sceniczna Raisy. Zaczęło się od występów w kawiarniach muzycznych. Indonezyjczycy kochają karaoke, wieczorem w wielu miejscach ludzie śpiewają dla innych, można łatwo wyłowić ludzi z talentem.
Poniżej zarejestrowany przeze mnie występ początkującej piosenkarki, która wykonywała piosenkę Mahalini. I powiem szczerze, śpiewała lepiej niż oryginał. Całość działa się w Tangerang, w miejscu La Riviera (tzw. mały Amsterdam).
https://www.facebook.com/motorewia.ml/videos/219470824581377
Następnie młoda artystka została zauważona i zaczęła śpiewać w chórkach większych gwiazd, takich jak Krisdayanti czy Erwin Gutawa.
Patrz, bez żadnych znajomości, bez znanego ojca, który wkręcił ją do show biznesu, bez świecenia gołą dupą, biustem i robienia dramatów ze swojego życia prywatnego w mediach? Tak po prostu, dzięki wrodzonym umiejętnościom i pracowitości? To tak można zostać gwiazdą????
W 2010 roku przyszedł czas na debiut. Była nim piosenka „Serba salah (Wszystko nie tak)”, nagrana z zaprzyjaźnionym gitarzystą, który skompletował resztę zespołu. Piosenka może nie była zbytnio wymagająca, ani pod względem śpiewu ani tekstu, ale łatwo wpadała w ucho. Powstał amatorski teledysk, który zdobył 200 tys. wyświetleń na Youtube. I tak pojawiła się nowa gwiazda.
W 2011 roku młoda gwiazdka, zdobywająca kolejne wyświetlenia, została zauważona przez przedstawicieli Uniwersal Music Indonesia. Ci zlecili dopracowanie „Serba salah”, stworzenie profesjonalnego teledysku i… Raisa zdobyła szczyty list przebojów.
W tym samym roku pojawił się też pierwszy album – „Raisa”.
Moim numerem jeden z tego albumu jest singiel „Bersama”(razem)
W 2013 zadebiutował kolejny album „Heart to heart”.
W 2014 roku Raisa „przeszła na swoje” i stała się współwłaścicielem nowej wytwórni muzycznej – Juni Records.
Rok później Raisa wyruszyła w trasę koncertową „Pemeran Utama: Live in Concert”
W 2016 roku na rynku pojawiły się dwa nowe albumy: „Handmade” i kompilacja „Best of Raisa”.
Moim zdaniem najlepsze nagranie z płyty „Handmade” to bez wątpienia „Kali kedua” (drugi raz):
Dziewięć piosenek z albumu zostało napisanych przez samą Raisę.
Jedna z piosenek została wykonana w duecie z Afganem, jednym z popularnych miejscowych piosenkarzy – „Percayalah” (zaufaj mi).
W 2021 roku Raisa wydała kolejny album – „Its Personal”. Zapowiadał on też trasę koncertową.
W 2017 roku Raisa wyszła za mąż za aktora i prezentera Hamisha Dauda. W 2019 roku urodziła im się córka. Kariera nie przeszkodziła Raisie w ukończeniu studiów (2008 – 2012 Universitas Bina Nusantara). Raisa jest muzułmanką, tak samo, jak jej rodzice i mąż.
Za co cenię Raisę? Poza tym, że tworzy świetną, relaksacyjną, a czasami przejmującą muzykę, nigdy nie słyszałem, żeby została modną wegetarianką i bojowniczką o klimat. Nigdy nie słyszałem, żeby mądrzyła się na tematy polityczne, jak miejscowi polscy czy inni zachodni celebryci, ani nawoływała do otwarcia granic. Raisa robi swoje. Jest utalentowana, wykształcona, piękna i mądra.
Jest jedna rzecz, która mnie denerwuje. Zawsze musi być jakaś odrobina dziegciu w tym wiadrze. Czasami w trakcie wywiadów media pokazują jej dom. Jest w tym tyle nachalnych reklam (np. producenta mebli itd.), aż bolą oczy. Czyżby Raisa za mało zarabiała na muzyce? Chyba tak.
Moja miłość do jej muzyki rozpoczęła się od nagrania „Teristimewa” (najlepszy, wspaniały)
Cenię też piosenki „Teman biasa” (zwyczajny przyjaciel)
„Berdamai” (tłumaczę to jako pogodzeni, pojednani).
i „Anganku, anganmu” (moja wyobraźnia, twoja wyobraźnia) nagrany w duecie z Isyaną Sarasvati. Teledysk był kręcony w Sztokholmie.
To jeden z największych przebojów Raisy – „Bahasa kalbu” (język serca, język miłości).
A to najnowsze nagranie Raisy. Nie lubię kiedy śpiewa po angielsku. W ogóle nie lubię języka angielskiego. Mam w pamięci zadrę, która przypomina mi czarownice ze szkoły, które uczyły mnie angielskiego. Przez to do dzisiaj nie mogę się go nauczyć i szczerze mówiąc, mam to gdzieś. Wolę uczyć się indonezyjskiego i malajskiego, a w przyszłości spróbuję koreańskiego. Raiso droga, śpiewaj po indonezyjsku, proszę!
Jest jedno nagranie po angielsku, które lubię.
Muzyka Raisy pozwala odpocząć. I to jest jej największy atut.
