Studniowe jaja (stuletnie jaja) kacze i kurze to chiński przysmak, który znalazł wielbicieli w wielu krajach świata. U niektórych osób to danie wywołuje dreszcze i obrzydzenie. Niepotrzebnie. Jak smakuje studniowe jajo kacze? Jak wygląda studniowe jajo kacze?

Stuletnie jaja albo studniowe jaja. Nazwa pochodzi od tego, że powinny one leżakować przez sto dni w specjalnej masie. Jaja stuletnie są jak szlachetny ser albo wino. Im dłużej leżakują, tym (zdaniem chińskich smakoszy) są lepsze. Im są starsze, tym (według mnie, a nie według chińskich smakoszy) nabierają nieciekawego wyglądu. Robią się coraz bardziej zielonkawe. Te najdroższe, będące prawdziwymi rarytasami, mogą leżakować nawet przez kilka miesięcy.

Nie byłem jeszcze w Chinach. W Indonezji ludzie uwielbiają jeść jajka, a niekiedy wręcz z tym przesadzają. Ale nikt tam studniowych jaj nie ceni, może poza tzw. Chindo czy Tionghoa, czyli miejscowymi Chińczykami. Tego nie wiem. Studniowe jajo kacze udało mi się bez problemu kupić w naszej ojczyźnie. Przybyło do mnie w paczce, zapakowane w próżniową folię. Kosztowało ok. 5 złotych.

Jak produkuje się stuletnie jaja? Jak powstają studniowe jaja?

Jajka, kurze albo kacze, układa się w specjalnych naczyniach, a następnie obkłada gliniastą masą, wytworzoną z gliny, niegaszonego wapna, soli, herbaty, wody i różnych dodatków, które są sekretami rodzinnymi. Na skutek procesu gaszenia wapna jajka nagrzewają się i gotują. Następnie całość stygnie, a gliniasta masa zmienia się w twardą i szczelną skorupę. Dzięki temu, że do jajek nie dochodzi tlen, nie psują się. I tak sobie, powiedzmy, dojrzewają. Na skutek tego dojrzewania żółtko zmienia barwę z pomarańczowo-żółtej na lekko zieloną (zaczyna wyglądać jak zepsute). Za to biało staje się coraz ciemniejsze, a jego struktura zaczyna przypominać galaretkę w ciepły dzień.

Jaja stuletnie są potem serwowane jako przystawki. Jak to zwykle w Azji, podaje się je z różnymi sosami, marynowanymi warzywami itd.

Jajko studniowe kacze – jajko stuletnie kacze

Wyobraźnia Europejczyka może protestować na myśl o tym, że można zjeść stare, studniowe jajko. Przecież to na pewno śmierdzi i wygląda okropnie. Sprawdźmy.

Stuletnie kacze jajko przywędrowało do mnie zapakowane próżniowo w folię. Dla bezpieczeństwa swojego i bliskich postanowiłem otworzyć je na działce. Co ciekawe, do degustacji absolutnie nie była przekonana moja narzeczona, Azjatka z krwi i kości, która miała minę taką, jakby wypiła szklankę octu.

Dlatego na placu boju pozostałem sam.

Po otwarciu opakowania okazało się, że studniowe kacze jajko wygląda jak typowe ugotowane jajko. Nie było ani żadnej specjalnej woni, ani żadnych innych atrakcji.

Różnice w stosunku do standardowego, świeżo ugotowanego jajka było widać dopiero po przekrojeniu. Żółtko miało lekko galaretowatą strukturę i widać było na nim delikatne, lekko zielone naloty. Stuletnie kacze jajko nie wydzielało z siebie żadnej niemiłej woni. Pachniało dokładnie tak samo, jak typowe gotowane jajko.

Jak smakuje studniowe jajo kacze?

W porównaniu do standardowego, gotowanego jajka są tylko dwie różnice. Pierwsza – struktura. Jajko jest bardziej miękkie, żółtko można by po prostu posmarować.

Druga różnica – smak. Stuletnie kacze jajko jest bardzo słone. I to wszystko.

Największym bohaterstwem było nie samo spróbowanie tego przysmaku, a zjedzenie go bez żadnego sosu. Bo z sosem, np. tajskim XO albo indonezyjskim kecap, byłoby z pewnością lepsze.