Nie ma najmniejszej wątpliwości, że polskie pierogi są najlepsze na świecie. Tak, jak wiele innych potraw. Jednak nie przeszkadza to w spróbowaniu pierogów w innych częściach świata. Miałem przyjemność skosztować pierogi z rybą i kurczakiem – dumplings ikan isi ayam. Jak smakują indonezyjskie pierogi rybne z kurczakiem?

Dumplings ikan isi ayam albo Pangsit ikan isi ayam, czyli… pierogi rybne nadziewane kurczakiem. Coś dziwnego i zaskakującego, nieprawdaż? Chociaż… Zazwyczaj przed Świętami możemy w naszych sklepach kupić pierogi z łososiem, które są dopełnione kaszą. Tak samo, jak te z kaczką. Jakiś zapełniacz musi być, żeby były tańsze. W supermarketach można też kupić inne wynalazki, np. włoskie pierożki makaronowe typu panzerotti, nadziewane homarem lub krewetkami, a raczej 3 – procentową zawartością tychże stworów, dodaną do innego wypełniacza. Wróćmy do naszego azjatyckiego przysmaku.

Pierogi z rybą i kurczakiem made in Indonesia – Dumplings/pangsit ikan isi ayam

Mrożone pierożki kupiłem w supermarkecie Alfamaret Midi. To indonezyjska sieć marketów, bo Indonezyjczycy nie gęsi i swoje markety mają, nie tak, jak w Polsce. Opiszę to w innym artykule.

Jak na polskie warunki porcja pierogów jest malutka – 200 g (w Polsce standardowo mrożone pierogi ważą od 400 do 450 g), choć w większych marketach są sprzedawane w dużych opakowaniach po 500 g. Pierożki wyprodukowała firma Cedea, która ma w swojej ofercie również paluszki rybne, filety rybne, pierogi i dania obiadowe z ryb i owoców morza. Próbowałem też inne dania Cedea – wyśmienite były paluszki rybne. Poświęcę im jeden z kolejnych wpisów.

Indonezyjskie pierożki rybne nadziewane kurczakiem mają diametralnie inną formę, niż nasze rodzime, polskie pierogi. Z wyjątkiem pierogów leniwych, jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że pierogi mają określoną formę – polskie pierogi to ciasto o różnej grubości, we wnętrzu którego znajduje się zmielone lub rzadziej, posiekane nadzienie. Podobną formę mają pierożki gyoza czy wiele pierogów chińskich.

Indonezyjskie pierożki rybne są zrobione inaczej. To miękkie ciasto (przypominające strukturą nasze pyzy ziemniaczane), które jest wymieszane ze zmielonym mięsem ryby.

We wnętrzu znajdują się pokrojone kawałeczki ugotowanego mięsa z kurczaka, przede wszystkim z uda.

Do pierożków dołączona jest torebka sosu teriyaki, w prawdziwie gęstej wersji.

Pierożki indonezyjskie z kurczakiem i rybą na szczęście nie zostały doprawione jak wiele tutejszych potraw, z dużą ilością chilli. W tej potrawie nie ma go w ogóle.

Ciasto, miękkie, puszyste, smakuje dokładnie tak, jak wspomniane wcześniej pyzy ziemniaczane, tylko wymieszane z gotowanym, rybim mięsem, na przykład z ryby o delikatnym mięsie jak morszczuk czy mintaj. Nietrudno to sobie wyobrazić, zatem mam nadzieję, że możecie sobie bez jakiegokolwiek problemu wyobrazić ten smak.

Nadzienia z kurczaka w ogóle nie czuć.

W innych wersjach pierożki są nadziewane kurczakiem w ostrych przyprawach, np. po koreańsku. Obawiam się, że wtedy dochodzi do „gryzienia” się smaków.

Odrobina teriyaki delikatnie podkreśla smak pierożków, choć moim zdaniem lepiej komponuje się z nimi sos ostrygowy, sos rybny i standardowy, słodki indonezyjski kecap.

Pierożki indonezyjskie przyrządza się na parze. Nie gotuje się ich w wodzie. Ponieważ w naszym mieszkaniu w Dżakarcie nie mieliśmy i do tej pory nie mamy garnka na parze, użyliśmy chińskiego wynalazku do gotowania. W wieżowcach (mieszkamy tam na 36 piętrze) nie wolno używać gazu. Zatem wszystko jest elektryczne.

Nasz chiński garnek pokazał swoją moc, bo kiedy zagotowała się w nim woda, to… podstawka do gotowania na parze stopiła się. Cóż, tylko idiota produkuje podstawkę do gotowania na parze z topliwego tworzywa. Niektórzy mówią, że Chińczycy będą rządzić światem, ale ja mam bardzo duże wątpliwości i uważam, że pierwszego dnia ich technika rozsypie się tak samo, jak przysłowiowe chińskie buty i połowa naszego garnka elektrycznego.